ครูพละที่โรงเรียนหลายๆท่านเคยสอนผม

 

"เวลาจะทำอะไร ต้องมีกำลังใจ ให้กำลังใจตัวเองเต็มร้อยเข้าไว้ ตั้งใจให้มั่น ต้องทำได้แน่นอน"

 

เมื่อทำได้ สิ่งที่ตามมาคือ ชัยชนะ รอยยิ้ม ความสำเร็จและความทรงจำ

แต่ถ้าหากพลาด...

 

ผลลัพธ์ก็เหมือนกับคนที่ถูกตั้งเป้าเกรดการเรียนไว้สูงลิ่ว

เคยทำได้เยอะ เคยทำได้ดีมาก จนหลงลืมความพ่ายแพ้ เมื่อเกิดพลาดพลั้งจะไม่สามารถควบคุมสติของตนเองได้ดีเท่าคนที่เคยแพ้มานับร้อยครั้ง

เฉกเช่นยอดขุนศึกที่เสียขวัญกำลังใจในการรบ

 

ผมเคยตกในเหตุการณ์เช่นนั้น

ตัี้งแต่นั้นมา เวลาผมทำอะไรก็ตาม

 

ผมมักจะใช้กำลังใจของผมห้าสิบเปอร์เซนต์ ส่วนอีกห้าสิบเปอร์เซนต์เก็บเผื่อไว้ยอมรับความพ่ายแพ้

 

ผู้ที่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ คือผู้ที่ไม่รู้จักการชนะที่แท้จริง

การชนะที่แท้จริงคือชนะใจตนเอง

ถึงแม้จะแพ้ผู้่อื่น

แต่สิ่งที่ชนะได้ยากที่สุด คือตัวเราเอง

 

ผมมักจะ้ค้นพบว่าการทำลายสถิติของตนเองนั้นยากกว่าสถิติโลกเสียอีก

แต่ผมก็ได้ให้กำลังใจมันห้าสิบเปอร์เซนต์ เพื่อที่ว่า

 

ถ้าผมสามารถทำลายสถิติตนเองได้ กำลังใจของผมอีกห้าสิบเปอร์เซนต์ที่เหลือ จะไปสมทบกับกำลังใจในสิ่งต่อไปที่ผมจะทำ

ตั้งใจให้มั่น ฝึกฝนเข้าไว้ ทำสุดความสามารถแต่ไม่ฝืนสังขาร

นี่สิ ผู้ชนะที่แท้จริง

 

กราบสวัสดีครับ

-----------------------------------------------------------

 

มุมปัจฉิมลิขิต

 

บล๊อกผมจะอุดมไปด้วยบทความเขียนมือตามอารมณ์เช่นนี้เยอะแยะมากมาย และต่อๆ ไปก็จะมีมาเพิ่มแบบนี้อีกเช่นกัน แม้ท่านไม่ชอบอ่านแต่ขอให้รับรู้ ว่าทุกสิ่งผมกลั่นมาจากใจ เขียนด้วยความชอบและความสนุกสนานครับ

ผมเปลี่ยนทรงผมใหม่แล้ว รู้สึกเหมือนตนเองเถื่อนขึ้นเยอะ ไม่สามารถกลับไปใส่เสื้อกันหนาวตัวเก่าๆ ได้อีกแล้ว เพราะหน้าตาขัดกับเสื้อผ้าเหลือเกิน (ฮา)

ผมอาจจะเทน้ำหนักให้บทความของผมมากกว่านี้ ตามทรงผมของตนเองก็ได้นะครับ

 

แล้วพบกันใหม่


edit @ 2 Jul 2010 19:40:38 by noel-sama

Comment

Comment:

Tweet

ไม่มานั่งเสียใจทีหลังที่ ไม่พยายามเต็มที่ เหรอ

#1 By MoN (171.96.167.140) on 2015-11-25 00:08